ပါးစပ္က မီး မထြက္တဲ့ ေဂၚဇီလာ

လူရႊင္ေတာ္ စ လုပ္လုပ္ခ်င္း နံမယ္ ကေျပာင္ေျပာင္ ပါ။ေဗဒင္ဆရာ ကိုသူရ နဲ့ေတြ့ေတာ့မွ ေဂၚဇီလာ လို့ေျပာင္းသြားရတာ။ဒါေပမဲ့ က်ြန္ေတာ့ ပါးစပ္က မီးမထြက္ပါဖူး။အမွန္တရား ပဲ ထြက္ပါတယ္။မဟုတ္မမွန္ မတရားမွဳ မွန္သမ်ွ တတ္သမ်ွ အႏုပညာ နဲ့ ထာ၀ရ ဆန့္က်င္သြားမွာပါ။

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဇီးသီးပါ

နံမယ္ အရင္းကေတာ့ သန္းထြန္း တဲ့ ေသာၾကာသား။လူရႊင္ေတာ္ န့ံမယ္က်ေတာ့ ဇီးသီးပါ။ဒါေပမဲ့ စာလံုးေပါင္းအမွန္က်ေတာ့ ဆီးသီး တဲ့။ေရ သီး ရင္ေတာ့ အသက္ရွဴလို့ေတာင္ မရတတ္ဖူး။ဆီး သီး ရင္ေတာ့ ဘယ္လိုေနမွန္းကိုမသိပါဖူးဗ်ာ။

စိန္သီးဆိုတာသားသားပါ

အမည္ရင္း ေဇာ္နိုင္ေထြး
အသက္ ၃၂ႏွစ္
ကြ်န္ေတာ္နံ့မယ္ စိန္သီး။အရင္ကေတာ့ေပါက္စီတဲ့။လူပ်ိဳၾကီးပါ။နံ့မယ္ရင္းကေဇာ္ႏိုင္ေထြး။ဒီေန့ည မွတ္မွတ္ရရ သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန့ညေပါ့ဗ်ာ။အမွန္ကေတာ့ နက္ဖန္ဆို လူပ်ိဳၾကီးဘ၀ ကြ်တ္ရေတာ့မွာ။ခုေတာ့ ေကာင္မေလး က လင္ယူသြားတယ္။လူပ်က္ ဘ၀ က အာမခံ့ခ်က္ မရိွလို့တဲ့။ဘာရမလဲ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း သြားျပီးကုတင္ၾကီး လွဴလိုက္တာေပါ့။ျခင္ေထာင္ကေတာ့အိမ္ေဘး က အသုဘ အိမ္ ကို လွူလိုက္ပါျပီ။တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ဗ်ာ အိုးေတြခြက္ေတြေတာ့ တစ္ေန့ကပဲ ကြ်န္ေတာ္တို့အဖဲြ့ထဲက ဇီးသီးဆိုတဲ့ေကာင္ ေနာက္မိန္းမ ယူလို့ ေပးလိုက္ျပီ။သူက်ေတာ့ စံြတယ္ဗ်ာ။ခက္တာက သူေနာက္ယူတဲ့ေကာင္မေလးက မ်က္မျမင္ေလးဗ်။

ၾကယ္သီးပါခင္ဗ်ာ ၾကယ္သီးပါခင္ဗ်

လူရႊင္ေတာ္နာမယ္ ခနခန ေျပာင္းရတဲ့ လူရႊွင္ေတာ္ေလးၾကယ္သီးပါ။အစကေတာ့ ၾကက္ဖ တဲ့ ေနာက္ေတာ့ သုတ။ေနာက္ေတာ့ သက္ထူးစံ ေနာက္တစ္ခါ ခ်စ္စံ ျပီးေတာ့ ဂ်ဳိးသိန္း ေဟာ ဦးဇာဂနာနဲ့လဲေတြ့ေရာ လံုလံုျခံဳျခံဳျဖစ္ေအာင္တဲ့ ၾကယ္သီးျဖစ္သြားပါေလေရာ။နံ့မယ္ရင္းကေတာ့ ေက်ာ္ေဇယ်။အသက္က ၃၀ႏွစ္။မိန္းမ မရိွ လူပ်ိဳၾကီး ရည္းစားထားတိုင္းလင္ေနာက္လိုက္လိုက္ သြားတတ္လို့ မိန္းမေတြကို စိတ္မကုန္ေသးတဲ့သူပါ။ခုလဲ လူပ်ိုေဆာင္ေရွ့က ျဖတ္ျဖတ္သြားတဲ့ ေက်ာင္းသူေကာင္မေလးေတြကို ေလခြ်န္ခ်ြန္ျပီး စ ေနတာ ဟဲဟဲ ဘယ္ေလာက္စံြတယ္မွတ္လဲ အေဆာင္နားကေခြးေတြကို အံုေနတာပဲ ထန္းညက္ေကြ်းမယ္ မွတ္လို့ေလ။

ကြ်န္ေတာ့နာမယ္ ပန္းသီးပါ

နာမယ္အရင္းကေတာ့မ်ိဳးေဇာ္တဲ့။ေနာ္ေ၀း ရုပ္သံအစီအစဥ္ကေန သီးေလးသီးရဲ့ေဆးေရာင္စံုအျငိမ့္ လႊင့္ျပီးကထဲက ကြ်န္ေတာ့ ကို လူေတြ သိလာခဲ့ပါတယ္။ေခတ္နဲ့ညီတဲ့ ေခတ္မီ တဲ့ ျပက္လံုးေတြ ျပက္ဖို့ စိတ္၀င္စားပါတယ္.အကိုေတြ ျဖစ္တဲ့ ကိုဇာဂနာ ကိုအ၇ိုင္း ကိုကင္းေကာင္ ကိုငွက္ ကိုျဖူ ကိုေညာင္တို့ဆီကလဲ နည္းနာေတြ ယူခဲ့ပါတယ္။ဦးေဂၚကေတာ့ ဒါ၇ိုက္တာေပါ့။ခု အျငိမ့္တစ္ခု ၇ိုက္ဖို့စီစဥ္ေနပါတယ္။မၾကာမီ ပရိသတ္ေရွ့ေမွာက္ေရာက္လာမွာပါ။အျငိမ့္နံ့မယ္ေတာ့မေပးရေသးပါဖူး။
ေခတ္ကိုလဲေနာက္ျပန္မဆဲြ အသစ္ကိုလဲေဖာက္ျပန္မလဲြတဲ့ လူရႊင္ေတာ္ေလး ပန္းသီးဟာ ျပည္သူမ်ားနဲ့တစ္သားထဲပါ။

မေနႏိုင္ မထိုင္ နိုင္ ဇာဂနာ

တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ကေပါ့ဗ်ာ။မွတ္မွတ္ရရ သြားဖက္ဆိုင္ရာေဆးတကၠသိုလ္ တတိယႏွစ္ေက်ာင္းသားေပါ့။ေက်ာင္းမွာ သြားက်န္းမာေရးပညာေပး ဌာန ရိွတယ္ေလ။အမ်ားျပည္သူေတြကိုအသိပညာေပးဖို့ေပါ့။အဲဒီမွာ ေက်ာင္းသားၾကီးေတြ ဆရာေတြ ပါေမာကၡေတြကပညာေပးစာတန္းေတြေနရာအႏွံ့မွာကပ္ဖို့ သတင္းစာေတြ စာေစာင္ေတြ မဂၢဇင္းေတြမွာ ထည့္ဖို့တဲ့ဆိုျပီးအျပိဳင္အဆိုင္ ပညာေပးစာသားေတြေရးၾကပါေလေရာ။ဇာ၈နာ တို့ကေတာ့ခ်ာတိတ္ဆိုေတာ့ နားေထာင္သူသက္သက္ေပါ့ဗ်ာ။အဲဒီမွာ ဆရာေတြက ကဗ်ာလိုလို ဘာလိုလို စာေတြကိုေတာ္ေတာ္သေဘာက်ေနတာေတြ့လိုက္ရပါေလေရာ။ပမာဆိုရရင္ နံက္ညစာ အၾကားမွာ အခ်ိဳသားေရ စာေတြေလ်ာ့စားပါ။အစာစားျပီးအိပ္ကာနီး မညီးေသခ်ာ သြားတိုက္ပါ ဆိုတာမ်ိဳးေတြေပါ့။ဇာ၈နာ ကေတာ့ ဒါမ်ိဳးေတြ နဲနဲေလးမွ မၾကိဳက္ေပါင္။ပညာေပးတာ သံေပါက္သင္ေနတာမဟုတ္ဖူးေလ။ဒိေတာ့အိပ္ယာထ နဲ့အိပ္ယာ၀င္ သြားတိုက္ပါ တို့ ခ်ိဳေသာအစာ ေလ်ာ့စားပါတို့ဆိုပိုလို့မေကာင္းဖူးလားလို့ေတြးေနမိပါတယ္။ေဟာ အဲဒီတုန္းမွာပဲ ပါေမာကၡ က သူလက္စြမ္းျပထားတဲ့ (အစာစားျပီးရည္ရႊမ္းသီး အျပီးသတ္ကာ စားေပးပါ)ဆိုတဲ့စာတန္းကိုဖတ္ၾကားျပပါေလေရာ။အမယ္ အားလံုးက လက္ခုပ္လက္၀ါးတေျဖာင္းေျဖာင္းနဲ့ခမ်။ဇာဂနာ စဥ္းစားမိတယ္။အစာစားျပီးတိုင္း အရည္ရႊမ္းတဲ့အသီးစားေပးပါ ဆိုတာ ျမန္မာလူမ်ိဳး လက္လုပ္လက္စား ရံုးသူရံုးသားေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြနဲ့ လားလား မွမအပ္စပ္ေပါင္။ဘဲ့နဲ့ဗ်ာ ထမင္းတစ္ခါစားျပီးတိုင္း နာနတ္သီးေတြ ကြ်ဲေကာသီးေတြ ဘယ္သူေတြက ပံုမွန္စားေနႏိုင္မွာလဲ။ဒီေတာ့ အမ်ားလိုက္နာ ႏိုင္တဲ့ စာမ်ိဳး နဲ့ပညာေပးမွ ပို ထိေရာက္ေပေတာ့မေပါ့။ဟုတ္ဖူးလား။ေနာက္တစ္ခါ (ေရ ထက္ အရည္ ရႊမ္း တာ ဘာ ရိွေသးလို့လဲ)ဟုတ္ဖူးလား။ဒီမွာတင္ ငပြၾကီး ဇာ၈နာ က မေနႏိုင္ေတာ့ပဲ အစာစားျပီးတိုင္းပလုပ္က်င္းပါ ဆို ျပီးေနတာပဲဗ်ာ လို့ ေျပာလိုက္မိပါေလေရာ။ပါေမာကၡ ၾကီးလဲ မ်က္ႏွာ ၾကီးပ်က္ သူ့စာတန္းၾကီးလဲပ်က္သြားတယ္ခင္မ်။ဟဲဟဲ ငပြၾကီး ဇာ၈နာ လဲ အျငိဳးခံရျပီး စာေမးပဲြ ေျဖခြင့္ ၆လ အပိတ္ခံခဲ့ရပါေရာလား။ဒါေၾကာင့္ေျပာတာေပါ့ ဇာ၈နာ့ပါးစပ္ဟာ မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ပါဆိုတာ။

ကင္းေကာင္ဆိုတာကြ်န္ေတာ္ပါ

ဖိုးျဖဴတို့ ငွက္ေပ်ာ္ေၾကာ္တို့လို ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ လြဲေခ်ာ္ေခ်ာ္ေတြေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ က ျဖစ္ေလ့မရိွပါဖူး။ဒါကလဲသူတို့လို ေပါေတာေတာ မဟုတ္တဲ့ကြ်န္ေတာ္ကိုးဗ်။အဲ ဒါေပမဲ့ ျဖစ္လိုက္ရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ကအခ်ီၾကီးပဲ။ကြ်န္ေတာ္ မဂၤလာေဆာင္တုန္းကေပါ့ဗ်ာ။သမတ ေဟာ္တယ္မွာေလ။သတို့သားက ကြ်န္ေတာ္။ရုပ္ရွင္ေတြထဲမလဲနာမယ္ ရျပီးသားဆိုေတာ့ အိုေကေပါ့။ဒါရိုက္တာကိုမီးပြားကလဲေျပာတယ္။အားလံုးသူ့တာ၀န္ထားတဲ့။သူမ်ားေတြလို မဟုတ္ဖူး။ေနာက္ဆံုးေပၚကင္မရာ ၃ လံုး နဲ့ရိုက္မွာ တဲ့။မိဖဖက္က အမ်ိဳးေတြက ဟသၤာတ လာမွာ။မလြန္ က လာမွာ။မိန္းမ ဖက္ကေတာ့ေျမာင္းတကာက လာမွာ။ဟဲဟဲ ၾကြားရခ်ည္ေသးရဲ့ေပါ့။ဒါ၇ိုက္တာ မီးပြားကိုယ္တိုင္ရိုက္ေပးမဲ့မဂၤလာေဆာင္ေလ။အဲ မဂၤလာမေဆာင္ခင္ ည မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဧည့္ခံ ေသာက္စားေတာ့အားလံုးမူးမူးရူးရူးနဲ့ေပါ့။မနက္ကို ဘယ္လာရမလဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ လဲေျပာမိေျပာရာ အင္းလ်ားလိပ္ လို့ေျပာလိုက္မိတယ္ဗ်ာ။ေနာက္ေန့လဲက်ေရာ ဒါရိုက္တာ မီးပြားနဲ့ကင္မရာအဖဲြ့က အင္းလ်ားလိပ္ကိုသြား ၀င္လာတဲ့ ဧည့္သည္ေတြကိုရိုက္ တေျဖးေျဖး နဲ့ သူတို့သိတဲ့လူေတါလဲတစ္ေယာက္မွမေတြ့ေတာ့ အူေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္လာၾကပါေလေရာ။ကြ်န္ေတာ္ တို့လဲ သမတ မွာတေစာင့္ေစာင့္နဲ့ေပါ့။ကိုအ၇ိုင္းနဲ့ဖိုးျဖဴခမ်ာလဲ သမတ ရံုေရွ့က ပလက္ေဖာင္းမွာ တေမ်ွာ္ေမ်ွာ္နဲ။မဂၤလာေဆာင္သာျပီးသြားေရာ။ဗီဒီယို ကို တစ္ကြက္မွ မ၇ိုက္လိုက္ရပါဖူး။ကြ်န္ေတာ့မိန္းမ ကလျ ႏွဳတ္ခမ္းၾကီးေထာ္လို့ေပါ့။ဟီးဟီး။ဒါနဲ့ပဲ ည က်ေတာ့မွ အိပ္ယာထဲ ကင္မရာ ထဲ့ျပီးမိန္းမ ေရ အစအဆံုးမွတ္တမ္းတင္ရေအာင္ေဟ့လို့ေျပာလိုက္တာ တစ္ခါထဲ တုတ္နဲ့လိုက္လိုက္တာ အဲဒီညကဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာအိပ္ခဲ့ရေၾကာင္းပါဗ်ာ။